Pijnbestrijding zonder geneesmiddelen
Spontane arbeid is onder andere het gevolg van de productie van oxytocine. Dit is een stof die zorgt voor samentrekkingen van de baarmoeder, die op hun beurt zorgen voor ontsluiting of opening van de baarmoederhals. Intussen maakt het lichaam ook endorfines aan. Dit is een morfine-achtige stof die de pijnintensiteit vermindert. Het lichaam zorgt dus zelf voor een zekere mate van pijnbestrijding.
Elke arbeid gaat gepaard met een zekere pijn. Bij sommige moeders is deze pijn beperkt, maar om eerlijk te zijn, weeën zijn meestal vrij pijnlijk. Belangrijk is wat u met deze pijn doet. U kan deze proberen op te vangen door een bewuste ademhaling, door rugmassage of door een bepaalde houding te kiezen. Durf creatief te zijn bij het zoeken van de beste methode en vraag gerust raad aan uw vroedvrouw. Binnen het medisch toelaatbare, geniet u van een belangrijke bewegingsvrijheid. De vroedvrouw geeft u en uw partner de nodige adviezen over hoe sterker en sterker wordende weeën het best opgevangen kunnen worden.
Tijdens elke arbeid komt er een moment dat u het gevoel geeft dat u het niet meer uithoudt. Besef dat u dan bijna gaat bevallen. Het is zinvol om op dit moment een warm bad te nemen: warm, bubbelend water geeft een diepe relaxatie. Hierdoor wordt de pijn als minder intens ervaren, wat de ontsluiting ten goede komt. Uw vroedvrouw zorgt ervoor dat de gecreëerde rust en intimiteit niet wordt verstoord. Een bevalling is een intense, vrouwelijke ervaring die de moeite is om in zijn totaliteit te beleven.
Pijnbestrijding met epidurale verdoving
Soms wordt gekozen voor epidurale verdoving, bijvoorbeeld:
- Om een medische reden moet de baring ingeleid worden, de weeën zijn al knap lastig en er is nog maar weinig ontsluiting;
- U bent van oordeel dat een kind baren geen pijn mag doen en u wil ook geen pijn voelen. U vindt dat, wanneer de middelen er zijn, ze ook mogen gebruikt worden;
- Uw bekken heeft grensafmetingen en het kost heel wat weeën om uw kind te baren, misschien wordt het wel een keizersnede;
- U had enorm slechte ervaringen bij uw vorige bevalling.
De anesthesist plaatst een fijn buisje op de plaats waar de zenuwen die de pijn veroorzaken, samen komen. Via dit buisje, dat verbonden is met een continu pompsysteem, wordt ter plaatse een verdovingsmiddel ingebracht.
De pijn van de arbeidsweeën wordt vrijwel uitgeschakeld. Sommige vrouwen voelen nog druk bij volledige ontsluiting.
Bij epidurale verdoving wordt gewacht tot het hoofdje van de baby voldoende laag zit, ook al is er volledige ontsluiting. Door de epidurale verdoving is er namelijk een grotere kans op een kunstverlossing - een bevalling waarbij gebruik wordt gemaakt van de verlostang (forceps) of zuignap (ventouse).
De epidurale verdoving blijft in werking tot na de bevalling.
Tijdens de epidurale verdoving worden de harttonen van de baby en de weeën continu gecontroleerd. Er wordt tevens een infuus geplaatst om te voorkomen dat de bloeddruk zou dalen. Hierdoor bent u beperkter in uw bewegingsvrijheid maar u blijft wel bewust. De blaas wordt soms met een catheder leeggemaakt.
Wanneer u, gedurende uw arbeid, op één of ander moment beslist om een epidurale verdoving te nemen, zal u gevraagd worden een toestemmingsformulier te ondertekenen, na het lezen van een informatiebrochure die door de anesthesisten werd opgemaakt.
Pijnbestrijding via lachgas
Een andere mogelijkheid tot pijnstilling is het gebruik van lachgas tijdens de arbeid. Indien u hiervoor kiest, krijgt u tijdens elke wee lachgas toegediend via een mondstuk of een mondmasker. Door het lachgas wordt de ergste pijn op het toppunt van de wee verzacht.
Het effect van lachgas duurt zolang als men het inademt. Bij het uitademen verdwijnt het lachgas volledig uit het lichaam en stopt dus ook het effect. Het gas kan zich niet opstapelen en is dus ook volkomen onschadelijk.
