Onze afdeling is 24/24u toegankelijk. Er is vrije toegang langs de hoofdingang van 06u15 tot 21u00. Buiten deze tijdstippen gebruik je de ingang langs de dienst Spoedgevallen. Voor wakers zijn er andere afspraken, informeer ernaar bij het team.
Soms kan bezoek ontvangen ook erg vermoeiend zijn. Rust is dan ook een weldoende afwisseling. Indien jij het bezoek wenst te beperken, hangen wij in overleg een boodschap aan je kamerdeur.
Algemene tips
Een bezoek op een Palliatieve Eenheid zorgt soms voor wat spanning en onzekerheid. Hieronder delen we onze tips met jou.
- Privacy
De privacy van jouw naaste en van zijn dichtste gezinsleden (partner, kinderen …) komt steeds op de eerste plaats. Een goedbedoeld bezoek kan ongelegen komen. Vraag even na bij je naaste, de familie of het team van de eenheid of een bezoekje mogelijk is.
- Wees je bewust van je lichaamstaal
Wanneer je op bezoek komt, kan je best wel schrikken wanneer iemand door zijn of haar ziekte er anders uitziet dan hoe jij het je herinnert. Wees je bewust van jouw lichaamstaal of jouw gezichtsuitdrukking.
- Kom niet allemaal tegelijk
Heb je een grote familie? Spreek dan met elkaar af wie wanneer komt. Een grote groep, gesprekken door elkaar, … kunnen te vermoeiend zijn voor je naaste. De zieke doet zich vaak sterker of beter voor dan hoe hij/zij zich echt voelt … maar kijkt ook uit naar jouw bezoekje. Bespreek gerust wat de zieke zelf wenst.
- Kort maar vaak
Het is beter enkele korte bezoekjes te brengen aan je naaste dan één lang bezoek. Wanneer hij/zij vermoeidheidstekenen vertoont (bijvoorbeeld ogen sluiten, geeuwen, in slaap vallen tijdens een gesprek …) sluit het bezoekje dan af en laat je naaste rusten.
- Lees de berichten
Indien er voor jou nog extra beperkingen zijn wat het bezoek betreft, dan hangt het team een boodschap naast de kamerdeur. Het zou heel fijn zijn mocht je daar rekening mee houden. Het is moeilijk of pijnlijk voor jouw naaste om bezoek te moeten afwijzen. Maar soms gaat het echt niet meer ...
Over een gesprek met een wakker familielid, vriend(in), buur
- Aandacht en een luisterend oor
Je komt in de eerste plaats voor jouw naaste, niet om jouw verhaal te vertellen. Toon oprecht interesse. Geef aandacht aan wat jouw naaste vertelt, tracht rust en geduld uit te stralen. Voel je niet schuldig als er stiltes vallen. Stilte geeft ruimte aan de ander om verder te praten, om woorden te vinden, …
- Hoe starten?
Het gesprek kan eenvoudig gestart worden, bijvoorbeeld met “Hoe gaat het met jou vandaag?” of “Vandaag maak ik even tijd voor jou”.
- Waarover kan je praten?
Haal samen herinneringen op of vertel een fijne anekdote. Durf te lachen, durf te genieten van een leuke babbel, wees gewoon jezelf. Ook moeilijke onderwerpen kunnen aan bod komen, probeer daar niet omheen te praten. Verdriet, angst, machteloosheid, frustratie, teleurstelling, twijfel … Alle gevoelens mogen aanwezig zijn, alle onderwerpen die je naaste wilt bespreken, zijn zinvol.
- ‘het is wat het is’
Minimaliseer de situatie niet, maximaliseer ook niet. Je hoeft geen conclusies te trekken of verklaringen te zoeken. De dingen gebeuren nu eenmaal zoals ze aan het gebeuren zijn.
- Wees eerlijk, maak geen beloftes
Wees steeds eerlijk, elkaar sparen heeft een averechts effect. Beloof niet dat het wel zal beteren. Zeg niet “tot volgende week” als je niet meer zal komen. Wanneer er voorspellingen gemaakt worden zoals “het zal morgen wel beter gaan”, vraag dan even na wat die persoon (de zieke of een andere bezoeker) hoopt of denkt. Benadruk dat genieten van een goed moment het belangrijkste is en dat we wel zullen zien hoe het morgen is. We bekijken het hier “dag per dag”. Misschien is er morgen een betere dag, misschien niet. Echt beteren zal het niet meer, de ziekte kunnen we niet meer verslaan. We kunnen wel proberen om dit laatste stukje zo comfortabel mogelijk samen door te brengen.
- Vergelijk niet
Elke ziekte verloopt anders, elke zieke persoon is anders. Breng zelf geen verhalen over andere zieken die het wel of niet gehaald hebben, en hoe alles daar verlopen is. Hou het bij het verhaal van degene waar je nu op bezoek bent. Anderzijds moet je dit onderwerp niet vermijden als hij/zij er zelf over wil praten. Men wil vaak nog weten hoe het met anderen gaat.
- Vermijd extra stress
Voel je ergernissen, frustratie of boosheid? Houd dit dan uit de kamer. Dit geeft onnodige stress voor jouw naaste.
- En wat met feestdagen?
Wees voorzichtig met “gelukwensen”. Een gelukkig nieuwjaar of een goed herstel zijn moeilijk. Maar “proficiat met je verjaardag” kan wel. Volg jouw naaste in zijn verlangens om feestdagen, die voor hem/haar belangrijk zijn, te vieren. Overleg ook even met het team hierover.
- Wat wil je écht nog graag zeggen?
Het afscheid kan moeilijk vallen. Denk na wat je deze persoon echt nog graag wil zeggen. Hou hierbij rekening met de mogelijkheid dat dit jouw laatste bezoek kan zijn.
En als je naaste niet meer wakker is ...
- Kom toch waken
Je bent en blijft welkom, ook al is jouw naaste niet meer bij bewustzijn. Aanwezigheid blijft belangrijk. Stervenden voelen dat er iemand bij hen is. Doe dit echter enkel als je dit zelf wil, bewaak hierin je eigen grenzen. Iedereen heeft hierin andere mogelijkheden, doe datgene waar jij je goed bij voelt.
- Praten kan altijd
Wanneer het stervensproces bezig is, kan je nog steeds contact maken. Het gehoor is het allerlaatste wat uitvalt bij een stervende. Je kan hem of haar tot op het laatste moment dingen vertellen. Je kan fragmenten uit lievelingsboeken of poëzie voorlezen. Of samen naar zijn/haar lievelingsmuziek luisteren. Merk je dat je naaste onrustig wordt, doe het dan liever niet. Rust en sereniteit is het belangrijkste wat je aan jouw naaste kan geven op dit moment. Onderlinge gesprekken over onderwerpen die niet passend zijn, kunnen beter buiten de kamer gevoerd worden. (bijvoorbeeld de begrafenis, het overlijdensbericht, een erfenis, …)
- Spreek voor jouw naaste
Je bent een belangrijke bijdrage in onze zorg. Je bent vaak aanwezig in de kamer en kan ons helpen met jouw observaties. Als je ongemak meent te zien, geef ons dan een seintje. Jij kent deze persoonlijke signalen beter dan wij, jij kan veranderingen soms sneller opmerken dan wij. Heb je weet van bepaalde gewoontes, geef ze ons door.
Wat kan je nog meer doen?
- Rust brengen
Zorg voor een opgeruimde, nette en fris ruikende kamer. Dat geeft rust aan iedereen. In overleg met je naaste kan je foto’s of tekeningen ophangen, persoonlijke spullen kunnen een plaatsje krijgen.
- Tempo aanpassen
Volg hierbij het ritme van jouw naaste, mogelijk gaat alles wat trager en wat moeizamer. Probeer hierin geduldig te zijn en goed te overleggen over wat je naaste zelf nog wil of kan doen en waar hij/zij hulp bij nodig heeft. Dring ook niets op, doe enkel wat de zieke vraagt. Wil jouw naaste niet eten of drinken, geen probleem, dat kan ook later. De prioriteiten verschuiven en rusten is vaak belangrijker dan eten. Het lichaam kan vocht en voeding moeilijker verwerken.
- Een extraatje mag
Wil jij graag iets doen? In overleg met de verpleegkundigen en jouw naaste kan je zelf een bijdrage leveren aan onze comfortzorg: een hand- of voetmassage geven, mondzorg toedienen …
- Een wens vervullen
Na overleg met het team, mag je aan jouw naaste vragen of die nog bepaalde wensen heeft. Een huisdier op bezoek? Iets speciaals eten of drinken? Eens naar buiten gaan? Een dagje naar huis gaan? Een daguitstap maken? Iets vieren?
Kinderen mee op bezoek
Kinderen zijn zeker welkom op onze afdeling. Ook zij moeten de kans krijgen om op bezoek te komen, om afscheid te nemen, om ruimte te krijgen voor hun gevoelens.
Praat eerlijk met je kind over wat er allemaal gebeurt. Kinderen hebben dezelfde gevoelens als volwassenen, ze gaan er alleen anders mee om. Het is zeker niet nodig om kinderen te beschermen door je eigen verdriet en pijn te verbergen. Er samen over praten, geeft kinderen veel steun.
Kinderen hoeven niet op de kamer te gaan als ze hiervoor nog niet klaar zijn. Ze kunnen in de kinderhoek in de leefruimte wat spelen, rustig in de woonkamer zitten of TV kijken.
