Narcolepsie is een neurologische stoornis. De ziekte wordt gekenmerkt door een overdreven en hinderende slaperigheid overdag, en erg levendige dromen ’s nachts. De diagnose, en zeker de opvolging en behandeling gebeuren door de neuroloog. Vaak is er nood aan centraal stimulerende geneesmiddelen (Modafenil), naast eventuele psychologische begeleiding (aanpassen levensstijl).
Symptomen
- Overdreven slaperigheid overdag
Er is een patroon van een steeds terugkerende nood om te slapen overdag, wat regelmatig aanleiding geeft tot effectieve dutjes. Deze (korte) dutjes kunnen tijdelijk als verfrissend ervaren worden maar na een tijdje keert de slaapbehoefte weer terug.
- Afwijkende droomslaap
Naast levendige dromen ’s nachts kunnen er ook dromen kort vóór het inslapen en kort ná het ontwaken zijn. De persoon in kwestie kan er soms aan twijfelen of deze dromen al dan niet waar gebeurd zijn. Kort vóór het inslapen of bij het ontwaken is er soms slaapparalyse: dit is het gevoel hebben onmogelijk te kunnen bewegen terwijl het bewustzijn volledig is bewaard. Dit kan gepaard gaan met hypnagoge hallucinaties. Hierbij kan je bijvoorbeeld het idee hebben dat je iemand de kamer hoort of ziet binnenkomen. Door de slaapverlamming kan je op dat moment niet bewegen. Sommige mensen ervaren dit fenomeen als erg beangstigend.
- Cataplexie
Sommige mensen met narcolepsie ervaren momenten van spierzwakte tijdens het wakker zijn overdag. De spierzwakte treedt op naar aanleiding van een hevige emotie zoals lachen of schrikken of bijvoorbeeld tijdens het vrijen. Deze spierzwakte is soms beperkt en veroorzaakt dan bijvoorbeeld enkel een knikken van het hoofd of een slappe arm. De aanval kan ook meer spectaculair zijn en een veralgemeende spierzwakte veroorzaken, waarbij de patiënt letterlijk door de knieën zakt en op de grond valt. Dergelijke aanvallen duren enkele seconden tot 2 minuten lang.
