In de zomer van 2024 gingen verschillende jobstudenten aan de slag bij AZ Sint-Blasius. We spraken met drie van hen: Femke Buyens, Zane De Smedt en Babs Spiessens. Femke werkte op de Centrale Sterilisatie Afdeling (CSA), Zane op de verblijfsafdeling orthopedie (N1A) en Babs op de verblijfsafdeling revalidatie (R). Wat motiveerde hen? Wat bleef hen bij? We gingen met hen in gesprek.
"Een bewuste keuze voor AZ Sint-Blasius"
Voor deze drie studenten was de keuze duidelijk. Babs vertelt: “Ik woon in Dendermonde en dit ziekenhuis ligt super dicht bij waar ik woon. Ik ben hier geboren en kom hier ook voor consultaties. Na al mijn stages vond ik het vanzelfsprekend om hier ook vakantiewerk te doen, zeker omdat ik hier later wil werken.” Zane bevestigt: “Ik heb hier al veel stages gelopen en was altijd tevreden, dus begon ik weekendwerk te doen. Vakantiewerk was een logische volgende stap.” Ook voor Femke speelde nabijheid een rol: “Mijn vader is hier kinesist. Toen ik hoorde dat ze jobstudenten zochten, heb ik meteen gereageerd. Het is zo dichtbij, ik kan makkelijk met de fiets komen.”
“Je voelt je echt deel van het team”
De warme ontvangst is iets wat alle drie meteen opviel. Babs vertelt: “Je wordt hier meer gezien als collega dan als jobstudent. Iedereen is blij dat je er bent om te helpen. Ze begeleiden je goed en zorgen ervoor dat je zelfstandig kunt werken. En vragen stellen mag altijd.” Zane had vooraf al een goed gevoel: “Voor ik begon, had ik een gesprek met de hoofdverpleegkundige. Dat stelde me meteen gerust. Ik wist wat ik kon verwachten, en dat maakte het fijn om hier te starten.” Femke herinnert zich vooral hoe welkom ze zich voelde, ondanks haar halve dagen: “Omdat er in de vakantie minder personeel was, waren ze heel blij met mijn hulp. Ook de medewerkers van het operatiekwartier waren altijd heel vriendelijk als ik steriele spullen kwam wegleggen.”
“Een warme sfeer op de afdelingen”
De sfeer op de afdelingen was warm en gezellig. Zane vertelt: “Op de orthopedieafdeling lachen we veel. Iedereen heeft dezelfde humor, en dat maakt het werk een stuk aangenamer. Zelfs als het druk is, zorgt een grapje ervoor dat de dag beter verloopt.” Babs genoot van de huiselijke sfeer op de revalidatieafdeling: “Het is hier echt gezellig. De patiënten dragen hun eigen kleren in plaats van de hele dag pyjama’s. Dat maakt de sfeer meteen anders, het is veel minder klinisch.”
"Als ik een superkracht had ..."
Op de vraag welke superkracht hen zou helpen tijdens het werk, kwamen snel grappige antwoorden:
- Zane: “Teleporteren! Dan kan ik meteen bij het patiëntbelletje zijn, zonder dat ze hoeven te wachten.”
- Babs: “Een dubbelganger, zodat ik meerdere mensen tegelijk kan helpen tijdens de ochtendverzorging.”
- Femke: “Meer spierkracht, want sommige boxen met sets zijn echt zwaar!”
“De koffiepauze roept”
Wat was het leukste moment van de dag? Daar hoefden ze niet lang over na te denken. Babs lacht: “De koffiepauze! Ik zei altijd tegen mijn collega’s: ‘De koffie roept ons al!” Femke en Zane knikken instemmend: “De pauzes waren altijd gezellig. We maakten een grapje, praatten wat, en dat zorgde voor ontspanning.”
"Favoriete taken”
Iedereen had zijn eigen favoriete taak. Zane zegt zonder twijfel: “Bloedprikken! Dat doe ik echt graag. Op de orthopedieafdeling gebeurt dat vaak. Het is niet altijd gemakkelijk, maar ik heb er veel kunnen inoefenen.” Voor Babs was het afsluiten van haar shift het fijnst: “De overdracht aan mijn collega’s van de volgende shift voelde altijd als een mooi einde van mijn werkdag.” En Femke? Die ontdekte een verborgen talent: “Door het inpakken van sets voor de autoclaven, ben ik nu echt een pro in cadeautjes inpakken!”
"De toekomst in AZ Sint-Blasius"
Alle drie kijken ze positief terug op hun ervaring. Babs start binnenkort als vaste medewerker op de revalidatieafdeling: “Ik heb hier vorige zomer ook gewerkt en voelde me meteen thuis. Toen de hoofdverpleegkundige vroeg of ik wilde blijven, was ik ontzettend blij.” Zane hoopt na het afstuderen een vaste plek te vinden op de orthopedieafdeling: “Ik studeer af in januari en wil hier echt graag werken. Orthopedie is een team naar mijn hart.” Ook Femke ziet zichzelf terugkeren: “Het werk past goed bij me, en het is praktisch omdat het zo dicht bij huis is. Ik zou hier graag nog eens vakantiewerk doen.”
Een leerzame zomer
Deze zomer bood de jobstudenten niet alleen waardevolle werkervaring, maar ook een kans om deel uit te maken van een enthousiast team. Hun verhalen laten zien dat vakantiewerk niet alleen om werk draait, maar ook om leren, samenwerken én natuurlijk genieten van de koffiepauzes.