Wat is pyelonefritis?
Pyelonefritis is een urineweginfectie waarbij de ontsteking zich verspreid heeft tot aan het nierbekken (het verzamelsysteem van de nier). Nieren zijn belangrijke organen voor de rest van het leven. Ze zijn een soort ontgiftingscentrale. Een goede opvolging door jezelf en de kinderarts is dus heel belangrijk.
Behandeling en opvolging
Je kind kreeg in het ziekenhuis een antibioticakuur. Belangrijk is dat je de voorgeschreven dosis ook thuis stipt opvolgt en dat je kind de kuur uitneemt. Na de antibioticakuur moet je kind, in overleg met de kinderarts, eventueel nog een onderhoudsdosis krijgen tot 6 weken na het doormaken van de infectie. Dit kan eventueel nog langer zijn, maar wel steeds in overleg met je kinderarts. Krijgt je kind na de antibioticakuur terug hoge koorts, neem dan contact op met je kinderarts voor eventuele controle van urine.
Mogelijke bijkomende onderzoeken
RX-cystografie
Na 6 weken komt je kind terug naar het ziekenhuis voor een RX-foto van de nieren (cystografie) om eventuele afwijkingen aan de nieren en urinewegen te visualiseren (in beeld te brengen).
Op de kinderafdeling krijgt je kind hiervoor eerst een sonde tot in de blaas. Deze wordt vastgeplakt aan de binnenkant van het been. Hierna ga je naar de afdeling Medische Beeldvorming (Radiologie) waar er een contraststof via de sonde in de blaas wordt gespoten.
De bedoeling van de röntgenfoto is het opsporen van de eventuele oorzaak van de doorgemaakte infectie (vesico-urethrale reflux = het terugvloeien van urine uit de blaas naar de nieren).
Het onderzoek duurt ongeveer 1 tot 1,5 uur. De blaassonde wordt meteen na het onderzoek verwijderd; je kan dan direct naar huis.
DMSA-scan
Ongeveer 6 maanden na het doormaken van een urineweginfectie, komt je kind naar het ziekenhuis voor een DMSA-scan. Dit is een onderzoek dat het nierweefsel nakijkt om eventuele littekens in de nieren op te sporen. Op de kinderafdeling wordt bij jouw kind hiervoor eerst een katheter in de hand of elleboog geplaatst.
Daarna ga je naar de afdeling Nucleaire geneeskunde waar een licht radioactieve vloeistof in de katheter gespoten wordt om de nieren goed te kunnen visualiseren op de scan.
Het gebruik van de radioactieve vloeistof is goed onderzocht en getest. Het veroorzaakt over het algemeen geen bijverschijnselen zoals misselijkheid of huidreacties. De stof moet gedurende minimum 3 uren inwerken. De katheter wordt verwijderd zodat je ondertussen terug naar huis kan gaan. De verpleegkundigen zullen je zeggen hoe laat je terug in het ziekenhuis moet zijn voor de effectieve scan.
Wanneer de stof volledig is ingewerkt, wordt er op de afdeling Nucleaire geneeskunde vanuit verschillende hoeken een foto van de nieren gemaakt. Het nemen van de DMSA-scan duurt ongeveer 20 minuten. Het is belangrijk dat je kind ondertussen stil op de onderzoekstafel blijft liggen. Na het onderzoek mag je naar huis.
Belangrijk:
- Tijdens de bijkomende onderzoeken mogen geen zwangere vrouwen of kleine kinderen aanwezig zijn. Dit omwille van de straling en de lichte radioactiviteit.
- Denk eraan om tot 24 uur na de onderzoeken goed je handen te wassen of eventueel handschoenen te dragen bij het verversen van de luier.
Resultaten van de onderzoeken
Om het resultaat van de onderzoeken te bespreken, maak je een afspraak met je kinderarts. Hij/zij zal (eventueel in samenspraak met een uroloog) beslissen of je kind nog verder de onderhoudsdosis van de antibiotica moet krijgen, of je hiermee mag stoppen.
Preventie (een nieuwe infectie voorkomen)
- De eerste weken na een urineweginfectie is het belangrijk om de temperatuur van je kind regelmatig te controleren. Neem contact op met je kinderarts indien je kind terug hoge koorts heeft.
- Om de nieren en de urinewegen goed te zuiveren, is het belangrijk om ruim voldoende water te drinken. Hierdoor worden de bacteriën naar buiten gespoeld.
- Je kind mag niet te lang wachten met plassen wanneer de aandrang er is. Goed uitplassen van alle urine is eveneens belangrijk om pyelonefritis te voorkomen.
- Wees opmerkzaam voor eventuele constipatie bij je kind. Dit kan immers ook een uitlokkende factor zijn.
