OCT is een beeldvormende techniek die hoge resolutie beelden kan maken van de structuren van het oog. De beelden geven een doorsnede weer van bijvoorbeeld het netvlies of de oogzenuw. Meestal wordt OCT gebruikt om een beeld te maken van het centrale deel van het netvlies (= de gele vlek of macula).
Het apparaat stuurt via de pupil een infrarode lichtbundel in het oog op het netvlies. De verschillende structuren van het netvlies reflecteren dit licht terug naar buiten waar het wordt opgevangen door het apparaat. Zo ontstaat een dwarsdoorsnede van het netvlies, opgebouwd uit verschillende kleuren.
Behalve het zichtbaar maken van structuren, is het ook mogelijk om metingen te verrichten (bijvoorbeeld kwantificeren van ziektebeelden of effecten van behandelingen).
In de OCT bestaat ook de techniek ‘spectraal-domein OCT’ (SD-OCT). Bij deze techniek zijn de fijne structuren van het netvlies nog gedetailleerder af te beelden.
OCT wordt gebruikt voor het in beeld brengen van:
- Het netvlies
Het netvlies van het oog is opgebouwd uit verschillende dunne laagjes. Als het licht op deze laagjes komt, dan wordt het teruggekaatst. De mate van reflectie en de snelheid van het terugkaatsend licht is per laagje verschillend. Dit wordt uiteindelijk vertaald in een kleurenbeeld.
Volgende aandoeningen kunnen zo in beeld gebracht worden:- Maculagat (gat in de gele vlek)
- Macula pucker (plooivorming)
- Maculadegeneratie (veroudering)
- Maculavocht (oedeem)
- Andere macula-aandoeningen
- De oogzenuw
De OCT kan gebruikt worden voor het constateren van afwijkingen van de oogzenuw bijvoorbeeld glaucoom (hoge druk). - Het voorste deel van het oog
Met een voorsegment OCT kan het voorste deel van het oog in beeld worden gebracht. Bijvoorbeeld: afwijkingen van het hoornvlies, de voorste oogkamer en het regenboogvlies.
Hoe gebeurt het onderzoek?
Er worden in principe geen oogdruppels gebruikt om de pupillen te verwijden. In tegenstelling tot een fluorescentie angiografie hoeft geen kleurstof in een ader te worden gespoten. Bij OCT zit je met de kin in een kinsteun en het voorhoofd tegen een band. Als je in het apparaat kijkt, zie je een marker, waarop je tijdens het onderzoek blijft fixeren. Het licht is niet gevaarlijk voor het oog en het onderzoek zelf is niet belastend. Het hele onderzoek duurt slechts 5 min en is volledig pijnloos.
