Bij obstructief slaapapneu is er sprake van adempauzes die het gevolg zijn van het afsluiten (=obstructie) van de neus/keelholte. Het is de meest frequente diagnose in ons slaaplabo. Het gaat meestal om mensen die vaak heel erg luid snurken en overdag moe zijn, verstrooid, weinig geconcentreerd en makkelijk in slaap vallen (bijvoorbeeld in het verkeer).
Oorzaak
De klachten worden veroorzaakt door een (bijna) volledige afsluiting van de bovenste luchtweg ter hoogte van huig, keel, tongbasis of strottenhoofd tijdens het slapen. Dit gebeurt meerdere malen per nacht; men spreekt van een ernstig slaapapneusyndroom van zodra dit meer dan 30 maal per uur gebeurt.
Tijdens deze apneus houdt het snurken op (stilte!). Het zuurstofgehalte daalt in het bloed. Hierdoor worden de ademhalingscentra ter hoogte van de hersenen gealarmeerd, deze stimuleren de ademhalingsspieren tot grotere inzet. Door deze verhoogde ademhalingsarbeid en door de alarmsignalen naar de hersenen, wordt de patiënt telkens kort wakker en kan de ademhaling herstarten, meestal met een luid snurkend of zuigend geluid.
Dit proces kan zich soms tot meer dan 500 keer per nacht herhalen en hierdoor is er nooit een diepe en verkwikkende slaap en kunnen deze mensen zich heel erg moe en slaperig voelen overdag.
Bij slaapapneu is er een verhoogd risico op:
- hartinfarct
- hoge bloeddruk
- beroertes (CVA’s)
- hartritmestoornissen
Behandelmogelijkheden
- Nasale CPAP (Continous Positive Airway Pressure): hierbij wordt er gedurende de hele nacht via een neusmasker door middel van een eenvoudig beademingstoestel positieve druk geleverd ter hoogte van de bovenste luchtweg, waardoor deze niet meer kan dichtvallen. Naast deze behandeling is meestal ook vermagering aangewezen.
- Mondapparaatje (in milde gevallen): hierbij worden de onderkaak en de tong naar voor getrokken om op die manier obstructie te vermijden.
- Heelkunde (bij duidelijke afwijkingen van de keelholte) door een neus-,keel- en oorarts.
